انگار سالها میگذره از آخرین نوشته ام.‌ گردونه زندگی تو این مدت هزار بار چرخید. یه جا بالا بودیم، یه جا‌ با سر اومدیم پایین، و این چند ماه قدم قدم، آروم آروم پله ها رو اومدیم بالا. شاد بودیم و غمگین. منتظر بودیم. انتظار و انتظار و انتظار. تلاش کردم بپذیرم. که زندگی همینه لحظه هایی در اون بالا بودن و بعد مدتها تو پایین درجا زدن و تلاش برای رسوندن خودت به اون بالا. بهش میگم الان که این بالایی، بچسب به لحظه. حالشو ببر. سعی کن از اون اعماق وجودت لذت ببری. که انگار زندگی همینه. باید هر وقت بالایی شمشی

انتظارهای بی پایان